2020’de Hayal Kırıklığı Yaratan 5 Oyun

Uzun bir devir boyunca hafızalarımızdan çıkmayacak, akıllara kazınacak bir yılı geride bırakıyoruz. Oyun severler olarak bu yıl yaşadığımız onca felakette birden fazla vakit inançlı liman olarak oyunları gördük, oyunlarla bu ruhsal sarsıntıyı atlatmaya çalıştık. Kimi vakit yüzümüzü güldürdüler, kimi vakit bizleri dingin bir ruh haline sürüklediler, kimi vakit gerilimimizi attık oyunlarla. Fakat o denli imaller da denk geldi ki, canımızı sıktı, bizleri üzdü. 2020’ye dair listelerimize bu yıl bizleri hayal kırıklığına uğratan oyunlarla başlayalım istedik.

Elbette bizim için hayal kırıklığı olarak değerlendirilebilecek bir oyun sizin için olmayabilir, tahminen de yaşadığınız deneyimden pek mutlusunuzdur. Listeyi hazırlarken olabildiğince genel kanıyı dikkate almaya çalıştık. Lakin olur da yazı içerisinde katılmadığınız görüşlere denk gelirseniz, yorumlarda paylaşınız lütfen 🙂

Kelamı daha fazla uzatmadan listemize geçiyorum, bu yılın hayal kırıklığı yaratan oyunları hangileriymiş bakalım:

Crucible

O kadar süratli görünüp kayboldu ki, pek çoklarının bu oyunun çıktığından bile haberi olmayabilir 🙂 Amazon’un oyun işine girmesi ister istemez dikkat çekti, duyurdukları oyunlar da haliyle takip listelerine alındı ve merakla beklenmeye başlandı. Bunlardan birisi olan Crucible, ekip bazlı rekabetçi bir oyundu. Oyun Mayıs ayında çıkışını yaptı, fakat bu o kadar makus bir çıkış oldu ki Crucible tekrar beta sürecine geri alındı. Daha evvel çıkmış bir oyunun tekrar betaya girmesinin öteki bir örneği var mıydı bilemiyorum.

Herhalde Amazon ismine bundan daha makus bir başlangıç düşünülemezdi. Sonra beta süreci faslından da vazgeçildi ve oyunun geliştirme süreci sonlandırıldı. Pekala sorun neydi? Fiyatsız olarak sunulan bir oyunun, hele de bu türlü gitgide popülerleşen bir çeşitte oyunun beklenen ilgiyi görememesinin sebebi ne olabilirdi? Piyasada birbirinin kopyası o kadar çok örnek var ki, yapımcıların kolay gelir kapısı olarak gördükleri bu cins, bu türlü felaketler için de çok hoş bir taban hazırlıyor. Demek ki neymiş, o denli her rekabetçi oyun milyon, milyar dolarlar kazandıracak diye bir kural yokmuş 🙂

Şu anda elimizden Crucible felaketinden dersler çıkarıldığını ve Amazon’un sıradaki oyunları üzerinde daha titiz bir çalışma yürüttüğünü umut etmekten diğer bir şey gelmiyor.


XIII Remake

Kimi oyunlar tahminen çok geniş kitlelere ulaşmazlar lakin kendilerine has bir hayran kitlesi oluşturmayı ve oynamamış olanlarda dahi olumlu bir izlenim yaratmayı başarırlar. XIII de bu türlü bir oyundu. Yıllar sonra tekrar imaliyle oyun severlerin karşısına çıkacağı duyurulduğunda da takipçilerinde ister istemez bir heyecan uyandırdı. Lakin gün gelip çıkış yaptığında bu heyecan süratle hayal kırıklığına, hatta oradan hudut ve öfke dalgasına dönüşüverdi. Elbette çok büyük beklentiler yoktu oyuna karşı, fakat oyun severlerin karşı karşıya kaldıkları tablo o kadar can sıkıcıydı ki yansılar arşa uzandı 🙂 Steam’de olumlu inceleme oranı yalnızca %13 olunca da imalcisi da bir özür metni yayınlamak durumunda kaldı. Oyunu beklentileri karşılayacak biçimde güncelleyeceklerini söyleseler de artık çok fazla kişinin dönüp de oyuna bakacak hali kaldığını düşünmüyorum.

Demek ki neymiş? Her yine üretimle eski kitlenin yanına yeni oyuncular ekleyip kolay yoldan banka hesaplarını şişirmek mümkün olmuyormuş. Bir oyun nitekim seviliyorsa, yine üretimine da itina gösterilmesini bekliyormuş oyuncular. O yüzden bu üslup bir remake/remaster kolaycılığına kaçmamak, oyun üzerinde baş yormak, emek vermek, oyuncuların beklentilerini de dikkate almak lazımmış.

Hazır yeri gelmişken bu yıl yine imaller açısından hayal kırıklığı yaratan öteki oyunlardan da dem vurmak isterim, bilhassa de bizlerde anısı daha büyük olan oyunlara. Muhtemelen varsayım etmişsinizdir aslında; Commandos 2 HD Remaster, Warcraft III Reforged ve Resident Evil 3’ten bahsediyorum. Resident Evil 2 Remake üzere çok hoş bir işe imza atıldıktan sonra RE 3 ile nasıl bu türlü çuvalladılar, anlamak mümkün değil. Evet, tahminen öbür örneklerdeki üzere teknik meseleler değil bu oyunun eleştirilmesine neden olan. Lakin yepyeni oyundaki kimi kısımların o denli bir kalemde kesilip atılması, hayli kısa bir oyun müddeti sunulması, alternatif oynanış faslının büsbütün gözden çıkarılması, RE 2 Remake’te Mr.X ile yaşadığımız deneyimin yakınından bile geçmeyen Nemesis deneyimi üzere noktalar o kadar göze battı ki, bir evvelki yine üretimle topladıkları bonusları tek kalemde harcadılar bile (yahu oyun dünyasının en unutulmaz düşmanlarından Nemesis’ten bahsediyoruz, bu nasıl bir iştir böyle!). Aşikâr ki Resistance’a odaklanmışlar, fakat o da ilgi çekmedi. Sonuç olarak umutlar bir diğer bahara, Resident Evil Village’a kaldı.

Commandos 2 HD Remaster ise tam bir faciaydı. O denli bir faciadan bahsediyorum ki, düşünün bu yine imali silip orjinal oyuna geri döndüm. Oyun o haliyle tam bir para tuzağı, serinin hayranlarını silkeleme oyunu imajı veriyordu, sonradan toparladılar mı bilemiyorum ve bilmek de istemiyorum. Hala orta sıra “Yes, sir! Affirmative sir! Wish i could do that!” gibisi cümleler kurarak ortamlarda dolanan birisi olarak söylüyorum bunu, düşünün, bende bu serinin yeri o denli başkadır. Sizin anlayacağınız Commandos, benim için özgün haliyle hoş. Bu faciadan sonra yine imallerine bir daha dönüp bakacağımı hiç sanmıyorum.

Warcraft III Reforged için de durum pek farklı değildi. Vadettiklerinin yanına yaklaşmayı bir kenara bırakın, orjinal oyun üzere olmayı da başaramamış bir halde çıktı. Ancak en azından sonrasında gelen güncellemelerle toparlanmayı başardı ve böylelikle başkalarından ayrılabildi.


Godfall

Godfall, yeni jenerasyon için birinci duyurulan oyunlardan birisiydi ve geçtiğimiz ay yeni kuşakla birlikte geldi. Lakin üzerinde hiç durulmadı bile. Neden dersiniz? Zira oyun tam manasıyla çuvalladı. Oturup, sabredip şu oyunu oynayan, oynamakla kalmayıp finalini gören kaç oyuncu var sanki, merak içerisindeyim. “Looter-slasher diye bir şey uydurduk, ya tutarsa” sevdasının acı sonuçlarını deneyim eden bir oyun var karşımızda. Ne öyküsü ne dünyası ne aksiyonu oyuncuları kendine çekmeyi başardı. Sonuçta yeni kuşağa çıkıp da eski kuşaktaki deneyimin yarısına bile yaklaşamayacak bir oyun olmayı başardı ve süratli bir halde unutulanlar ortasına ismini yazdırmaya aday olduğunu gösterdi bizlere.


Marvel’s Avengers

Yılın hayal kırıklıkları ortasında Avengers’ı da anmadan olmazdı doğal. Gerçi listenin geri kalanındaki oyunlara, hatta listede yer vermediğimiz birtakım başka oyunlara bakınca, Avengers’a haksızlık ediyormuşum üzere geliyor. Fakat sonuç olarak şu anki haliyle beklentilerin çok gerisinde kalan bir oyun var ortada. Yalnızca oyuncular açısından değil, imalcisi açısından da pek parlak bir performans sergileyemedi, üretim masraflarını çıkartacak kadar bile gelir sağlamayı başaramadı. Özünde, hoş bir gereç bulunmakla birlikte bunu gereğince düzgün işleyemedi, bu türlü olunca da haliyle Thor’un çekicini, Hulk’un yumruğunu zirvesine yedi. Bundan sonra birtakım başka servis oyunları üzere toparlamayı başarır mı, bekleyip göreceğiz. Ancak işi epeyce sıkıntı görünüyor.


Cyberpunk 2077

2020 nasıl felaket bir yıldı diye düşünüp geride bıraktığımıza sevinirken, yılın son ayı da boş geçmedi sağ olsun. CDPR bize o denli bir sürpriz yaptı ki hazırlıksız yakalandık. Yıllar boyunca geliştirilen, 3-4 sefer ertelenen bir oyun, bitmemiş halde karşımıza çıkıverdi. Artık yok eski jenerasyon, yeni jenerasyon muhabbeti yapmaya niyetlenenler için de peşinen açıklamamı yapayım. Bu oyun duyurulduğunda şimdi o eski jenerasyon ortalarda bile yoktu 🙂 Haydi o kısmı geçiyorum. Diyelim ki o kuşak sizin oyununuz için uygun değil. O vakit büsbütün es geçersiniz, o konsollara oyun çıkarmazsınız, bu kadar kolay. “Ama siz en başta PS4 ve Xbox One için duyurdunuz” diye serzenişte bulunanlar olsa da firma “ne yazık ki bu konsollarda istediğimiz tecrübeyi size sunamıyoruz.” biçiminde bir savunma yapabilirdi.

Lakin o denli olmadı. Bilakis ortadaki durumu saklamak için elinden geleni yapan, oyuncuyu aldatan bir firma imajı çizdi CDPR. İnceleme kopyalarının kısıtlı bir kümeye yollanması, incelemelerde CDPR’ın sağladığı görüntülerin kullanılmasının istenmesi ve son güne kadar kimseyle konsol versiyonunun paylaşılmaması bu mevzuda hiç de yeterli niyetle hareket edilmediğini düşündürüyor ister istemez. Bir de “Konsollarda beklediğimizden çok daha âlâ çalışıyor” denilerek lanse edilen bir versiyondan bahsediyoruz.

Üstelik problem yalnızca konsol versiyonlarıyla ilgili değil. Oyunun bütün versiyonları kusur kaynıyor. Elbette bir mühlet sonra yamalar gelecek, bu yanlışlar ayıklanacak. Lakin oyunun özünde de birtakım düşünceler var ve bunların en azından bir kısmı çok uzun mühlet düzeltilemeyecek problemler.

Oyunun çıkışı sonrasında yaşanan “kriz idaresi krizi” başlı başına bir hayal kırıklığı zati. Bir de ne deve ne kuş olmayı başarmış bir oyun var ortada. Yaratılan o dünyaya ve işlenen kıssaya yazık oluyor, bu denli sorunun gölgesinde kalmayı hiç hak etmiyordu bu oyun. Umarım en kısa müddette toparlanır.

Bu listede tahminen beklentilerin gerisinde kalan Disintegration, Predator: Hunting Grounds, Bleeding Edge üzere oyunları da ekleyebilir, Mafia III: Definitive Edition üzere örnekler verebilir, Deadly Premonition 2, Fast and Furious üzere oyunlardan da dem vurabilir ya da artık her yıl tartışılan oyunlar olarak karşımıza çıkan spor oyunlarından bahsedebilirdik (AO Tennis 2, Rugby 20, Madden NFL 21 üzere gereğince örnek var, başlı başına bir husus olabilirmiş bu aslında). Lakin daha fazla uzatmak istemiyorum, kelamı artık sizlere bırakayım. Bu sene beklentilerinizin gerisinde kalan, sizi hayal kırıklığına uğratan oyunlar hangileri? Yorumlarınızı bekleriz.