Chivalry 2 – İnceleme

Chivalry ile hayatımın çok değişik bir periyodunda tanıştığımı hatırlıyorum. Üniversitenin şimdi alışma periyotlarında atıldığım bu oyun, ben ve arkadaşlarım için çok önemli bir cümbüş haline gelmişti. O denli ki kendisi, sık sık yaptığımız LAN partilerinin bir kesimi olmuştu. Çok fazla LoL oynamaktan sıkılıp, ortalarda kendisi ile başımızı rahatlatırdık. İşte bu sebeple Chivalry ismine, merhum anneannemin yaptığı “kömbe” gözüyle bakıyorum.

“Ne alaka yahu?” dediğinizi duyar üzereyim. Chivalry’yi, ecnebilerin “comfort food” ismini verdiği yemek çeşidine benzetiyorum. Hani kendinizi makus hissettiğiniz bir gün meskene geldiğinizde sipariş verdiğiniz, yediğinizde modunuzu yükselten o yemek çeşidi. İşte o benim için her vakit anneannemin yaptığı börekler olmuştu. Modum ne vakit düşse, “kömbeleri” buzluktan çıkarıp fırında ısıtırdım. Artık maalesef anneannem ya da yaptığı kömbeler yok. Lakin bu defa, tam 9 yıl sonra, Chivalry efsanesini buzluktan çıkarma vakti geldi.

Kılıcımın Kını

Öncelikle duygusal bir başlangıç için hepinizden özür diliyorum lakin hislerimi öteki bir türlü aktarabileceğimi zannetmiyorum. Zira Chivalry gerçekten sizi rahatlatmayı, başınızı dağıtmayı başaran nadide oyunlardan biri. Hele ki ikinci oyun bunu -ya da bu hissi- bana yaşatmayı başaran birkaç oyundan biri diyebilirim. Oyunu açtığım andan itibaren gerçekliğin etrafımda yok olduğunu, kapatırken de yüzümde bir tebessüm ile odamdan ayrıldığımı hissettim.

Pekala Chivalry bu işi nasıl başarıyor? Bana sorarsanız saçmalık ve gerçekçilik oranını istikrarda tutmayı başararak. Yani aslında Chivalry, kendisini bir noktaya kadar ciddiye alıyor. Kalanını da büsbütün eğlenmeniz için dudak uçuklatan mekanikler ile dolduruyor. Birinci oyunda bu durum bu kadar besbelli değildi ancak ikinci oyunda rota büsbütün değiştirilmiş.

Müsaadenizle bunu bir örnek ile açıklamak istiyorum. Örneğin Just Cause serisi bunu en güzel yapan oyunlar ortasındaydı bir devirler. Bir devirler diyorum çünkü 2 ve 3. oyun bu tarafı takip etmiş ve çok eğlenceli saatler vadetmişti bana. Ağır düşman saldırısı altında kaldığımda zorlanabiliyor, lakin yeri geldiğinde bir askeri bir tüpe bağlayarak havaya uçurabiliyordum. Son oyunda ise işin “bir parça” olan gerçekliği kalkmış, ağzımda tat bırakmamıştı.

Lakin Chivalry bu dengeyi nitekim güzel tutturmuş. Örneğin grubunuzla savaş naraları atarken sağınıza baktığınızda bir arkadaşınızın elinde kutuyla, horozla ya da yerden bulduğu rastgele bir şeyle düşman üzerine koştuğunu görüyorsunuz. Kopan başlar, kollar ve kan gölüne dönen savaş alanının tadı ise apayrı.

Ölümcül Hücum

Chivalry 2’nin bu kadar etkileyici olmasının bir başka sebebi ise yeni denetim şemaları ve mekanikleri. Bir kez oyun, o hantal yapısını artık geride bırakmış. Epeyce akışkan animasyonlar, yüksek vuruş hissi ve yeni akın mekanikleri dikkat cazibeli. Daha evvel de belirttiğim üzere oyunda elinize aldığınız her şeyi rakibinize fırlatabiliyorsunuz. Bu durum vakit zaman hayat kurtarıyor olsa da çok sık bu riske girmemekte yarar var. Ama siz yeniden de savaş alanında yalnızca ahşap kutular ya da horozlarla dövüşen beşerler göreceksiniz bundan emin olabilirsiniz. Zira geliştirici Torn Banner Studios’un da dediği üzere bu oyunu oynayanların yarısından birçok “sarhoş”.

Düzey atlama ve yeni silahlar ya da üniteler açma özelliği de çeşitliliği ve tekrar oynanabilirik hissini artırmış. Örneğin silahlar ortasındaki fark artık bariz biçimde hissediliyor. Uzun bir balta kullanırken yavaş lakin sert vuruşlar yapabiliyor, kılıcınız ile daha süratli ancak daha düşük hasar çıkaran hücumlar yapabiliyorsunuz. Yani bu iş büsbütün sizin tercihinize kalmış. Her sınıfın kendisine has silahları olması da ekstra keyifli zira kendinizi daima olarak yeni silahlar denerken buluyorsunuz. Tekrar de bu silahların ferdileştirme seçenekleri şimdilik çok az kalmış.

Atak şemaları da bu biçim oyunlar için olmazsa olmaz. Bu noktada bilhassa birinci oyunun çok hantal kaldığını belirtmek gerek. Aslında pek çok oyuncu da bu problemden dolayı Mordhau’ya geçiş yapmıştı. Ama ikinci oyunda pek çok yeni akın tipi ve şeması sizleri bekliyor. Hatta bu noktada Chivalry 2’nin rakibinin önünde olduğunu bile söyleyebilirim. Geçersiz taarruzlar, olmazsa olmaz tekme, ağır taarruz, doruktan atak ve saplama seçenekleriniz mevcut. Bir de buna fırlatılabilir eşyalar eklendiğinde bir anda savaşın rengi değişiyor. Chivalry 2, şu ana dek oynadığınız pek çok “orta çağ temalı” savaş oyundan farklı.

Biraz Da Ciddiyet

Chivalry 2’de şu anda etkin olarak oynayabileceğiniz üç farklı mod var. Bunlardan birincisinde 64 kişilik, ikincisinde 40 kişilik devasa TDM maçlar yapabiliyorsunuz. Son mod ise tanıdığımız ve bildiğimiz Free-4-All. Açıkçası oyuna biraz alışabilmek emeliyle birinci adımda free-for-all seçeneğini deneyimlemenizi öneriyorum çünkü oyunda karşılaşabileceğiniz birtakım şahıslar hakikaten çok güzel oynuyor. Ama kendinizi 64 kişilik bir oyuna attığınızda oyunun temelindeki cümbüş faktörünün daha çok ortaya çıktığını görebiliyorsunuz. Bilhassa bu moddaki haritalar, vazifeler ve savaşlar bir oldukça eğlenceli. Örneğin vakit zaman kale saldırısı ve savunması yapabiliyor, vakit zaman rakipleriniz ile açık bir alanda dövüşmeye başlıyorsunuz. Harita sayısı şimdilik çok fazla olmasa da alanlar büyük ve epeyce kâfi. Hatta birtakım bölgelerde rakiplerinizi itebileceğiniz tuzaklar, uçurumlar ve göletler bulunuyor.

Bilhassa Free-For-All modunda atak şemanız bir oldukça değer teşkil ediyor diyebilirim. Öncelikle hepinize rahatça kullanabileceğiniz silaha alışmanızı öneriyorum. Archer, Vanguard, Footman ve Knight sınıfları, damara nazaran şerbet verebiliyor. Örneğin Vanguard daha ağır, çift el silahları kullanırken Knight kalkan ve kılıç ikilisiyle biraz daha savunmaya çekilebiliyor. Tercih büsbütün size kalmış olsa da benim bu dörtlü ortasından en az oynadığım Archer sınıfı oldu. Keyifsiz olmadığından değil, savaşa direkt olarak girmenin keyfinin öteki olduğundan…

Nitekim de bu hususta çok tatmin edici bir pay sahip Chivalry 2. Savaş alanındaki katliamı değişik bir formda yansıtabiliyor sizlere. Zira siz oyundaki bir üstün kahraman değil, yalnızca bir askersiniz. Yani üç kişinin ortasında kaldığınızda oradan sağ çıkma bahtınız bir epey güç. Hele ki 64 ve 40 kişilik haritalarda oluşan “karamboldeki” savaşları birinci elden tatmak inanılmaz bir keyif. Ama Chivalry 2’nin bu noktada herkese istediğini verebileceğini sanmıyorum.

Bir Pro’nun Ölüşü

Chivalry 2’nin verdiği bu “sıradan asker” hissini bilhassa oyunun birinci saatlerinde doya doya yaşayacağınıza emin olabilirsiniz. Oyun nitekim güç ve şayet “hardcore” olarak tabir edilen kümenin içerisinde görüyorsanız kendinizi, Chivalry 2 sonlarınızı hoplatacaktır. Zira bu oyunda ustalaşmak sahiden kolay değil. Yalnızca bu sebeple bile oyun içerisinde sık sık tartışmalar yaşandığını gördüm. Şayet toksisiteye hassas bir bünyeniz varsa bu durum sizi biraz etkileyebilir, şimdiden uyarayım.

Ancak Chivalry 2’nin bu kadar “kasmanızı” gerektiren bir yapısı olmadığını siz bedelli okuyucularımız ile paylaşmak istiyorum. Hayattaki hiçbir şeyin sizi gerilime sokmasına müsaade vermemeniz gerektiği üzere, Chivalry 2’de sonuncu olmak da sizi etkilememeli. Zira oyunun fıtratında bir espor mantığı bulunmuyor. Siz eğlencenize bakın kâfi.

Son Kelam

Chivalry 2, pek çok açıdan müspet görüşler beslediğim ve uzun müddetler oynayacağım bir oyun oldu. Lakin uzun mühlet buzlukta kalmış her besin üzere, bir noktadan sonra buzluğun tadını geçirmeye başlıyor damağınıza. Oyunda geçirdiğiniz birinci saatler su üzere akıp giderken, ilerledikçe ve daha çok deneyim edindikçe sıkılmaya başlıyorsunuz. Yalnız bu sorun, oyunu bırakmanıza neden olacak bir meşakkat değil muhakkak. Bilakis, üstte da belirttiğim üzere, uzun müddetler boyunca Chivalry 2 oynayacağıma inanıyorum. Yalnızca bu oyun mühletleri, eskisi kadar uzun olmayacaktır.

Bana sorarsanız alanındaki en uygun oyunlardan biri olmuş Chivalry 2. Ufak tefek tekrara düşme meseleleri, gelecek yeni içerikler ile birlikte toparlayacaktır. Tekrar de oyunun belli bir kitleye hitap ediyor oluşu, kendisini yılın oyunları ortasına sokmayacak. Ama fiyatı ve vadettikleri ile birlikte Chivalry 2’ye mutlaka bir talih vermeniz gerektiğine inanıyorum.