Peaky Blinders: Mastermind – İnceleme

0
34

Bu yıl büyüklü küçüklü pek çok oyun oynadık; bunlardan bir kısmı hakkında izlenimlerimizi sizinle paylaştık lakin ortada incelemesini es geçtiklerimiz de vardı. Hazır yıl sonu gelmiş, yeni oyunların gelmeyeceği bir boşluk yakalamışken bu oyunlardan kimilerini da sizlerle paylaşalım istedik.

Açıkçası bu kümede birinci aklıma gelenlerden birisi Peaky Blinders: Mastermind oldu. O pek sevdiğimiz dizi için oyunlar geliştirildiği haberini alınca heyecanlanmıştık ve o oyunlardan birincisi çıktıktan sonra üzerinde konuşmamış olmak benim adıma bir eksiklikti, artık o eksikliği de giderebiliriz artık 🙂

Shelbyler konuta döndü

Oyun Tommy Shelby’nin (ve ailenin başka erkeklerinin) Birinci Dünya Savaşı’nın akabinde meskene dönüşlerinin çabucak akabinde (yani dizide ele alınan devrin çabucak öncesi) geçen olayları husus ediniyor. Konuta döner dönmez soluklanmaya fırsat bile bulamadan rakip aile (çete mi deseydim?) Gilroylarla ve elbette Çinlilerle başımızı belaya sokmayı başarıyoruz. Doğal Ekselanslarının polisleri de zirvemize binmek için hazırda bekliyorlar.

10 kısımlık kıssa boyunca Shelby ailesinin çeşitli üyelerini kullanıp yeri geliyor rakip çetenin elinden gereç çalıyor, yeri geliyor yer basıp düşmanlarımıza göz dağı veriyor, yeri geliyor mahallemizi ataklardan koruyoruz. Dizide benzerilerini gördüğümüz sahnelerle karşı karşıyayız diyebiliriz yani.

Karakter oyuncusu…

Oyunumuzun tipini tek bir söz ile anlatmak güç, zira bir yandan bulmaca bir yandan macera bir yandan strateji oyunu bu. Hem gerçek vakitli hem sıra tabanlı bir oynanış sunduğunu söylemek mümkün -ki bu da bence güzel istikametlerinden birisi. Bundan birkaç ay evvel Iron Danger’da da gördüğümüz vakit denetimi mekaniğiyle sağlanıyor bu.

Misyonun başında yerine getireceğiniz hedef(ler)i görüyor ve o vazifede kullanacağınız karakterlerle ilerlemeye başlıyorsunuz. Diyelim ki, karakterlerinizden birisiyle bir atılım yaparken başkasına de bir öteki iş yaptırmanız gerekiyor. İşte bu durumda her birisine farklı ayrı komutlar verebileceğiniz vakit denetim düzeneğine geçiyorsunuz. Vakti durdurup, ileri-geri sararak karakterlerin hareketlerini olması gerektiği üzere sıralamaya ve böylelikle o manisi aşmaya çalışıyorsunuz.

Önünüzde kilitli bir kapı var mesela. Demir çubukların başka tarafındaki bir adamı kısa müddetliğine denetiminize aldınız, o karakter gelip bir mekanizmayı çalıştırıyor ve geçeceğiniz kapıyı açıyor. Vakti geriye sarıp denetim altındaki adamın kapıyı açtığı ana dönüyor, karakterlerimize kapıdan geçme komutlarını veriyoruz. Sonra da vakti olağan akışına bırakıyoruz, oldu bitti 🙂 Bu olağan tek bir süreç için yaptığımız örnek. Tıpkı anda birden çok karaktere komutlar vermeniz gereken noktalarda bu iş daha zevkli bir hal alıyor. Oyunun temel mantığı gerçek karakterlere yanlışsız vakitlerde yanlışsız işleri yaptırmak formunda özetlenebilir.

Oyunda yönetebildiğimiz karakterler; Arthur, John, Ada, Polly, Finn ve alışılmış ki Thomas Shelby. Bu 6 karakterimizin kendilerine has özellikleri bulunuyor. Tommy mesela birtakım karakterleri belli bir müddetliğine denetimi altına alabiliyor, dilediği işleri yaptırabiliyor. Finn ufak tefek yerlerden geçiyor. Ada ile Polly dikkat dağıtmak, rüşvet verip bakışları öteki istikamete çekmek konusunda istifade edeceğiniz isimlerken Arthur ve John ile de kapıları kıralım, milleti pataklayalım, adamlarımızı arkamıza alıp ortalığı dağıtalım işlerini üstlenebiliyorsunuz. Her bir karakterin özelliklerinden en üst seviyede istifade etmek, bulmacaları mümkün olan en kısa müddette çözüp misyonu en başarılı formda çözmenin de anahtarı.

Misyonlar genel olarak 3-4 dakikalık misyonlar, bilhassa de başlardaki misyonlar kısa gelebilir. Ancak son vazifelere hakikat geldiğinizde birkaç dakikalık kısmı tekrar tekrar ele aldığınızı, farklı teknikler deneyip durduğunuzu görecek, vazife sürenizin kestirim ettiğinizden uzun olabildiğine şahitlik edeceksiniz. Son vazifelerde bulmacaları çözmek için sarf edeceğiniz efor, planlama ve deneme-yanılma süreleriniz uzuyor; verdiği keyfin de buna paralel halde arttığını söyleyebiliriz.

Ben oyunu Switch’te oynadım, görsellerdeki çözünürlük tahminen o yüzden gözünüze düşük gelmiş olabilir. Gerçi zati bu biçim izometrik görünümlü oyunlarda çok da üst seviye bir görsellik beklemiyoruzdur herhalde. Şu haliyle olması gerektiği kadar diyebiliriz.

Oyuna dair bahsetmek istediğim en değerli noktalardan birisi de müzikleri. Şu oyunun menüsünde kullanılan bir modül var ki, o bitmeden oyuna giresiniz bile gelmiyor; oyun içerisindeki müzikler de başarılı, münasebetiyle dinleme listenize ekleyebileceğiniz bir oyun müzikleri albümünüz daha oldu diyebilirim 🙂 Oyunda bir de seslendirmeler olsaymış, harika olurmuş. Fakat çok fazla bütçe ayrılan bir üretim olmadığı da ortada, muhakkak ki seslendirmeye kaynak bulamamışlar.

Genel olarak baktığımda, çok büyük beklentilerle yaklaşılmaması gereken, kendi ölçüsünde ortalamayı tutturan, bütçenizi de zorlamayacak, tadımlık bir Peaky Blinders oyunu ile karşı karşıya olduğumuzu söyleyebilirim. Hazır kış indirimleri de varken, bir baht vermeyi düşünebilirsiniz.

Comments are closed.