Son Jeton – Pizza Tycoon

0
15

Not: Bu yazı daha evvel Oyungezer mecmuasının Nisan 2018 sayısında yayınlanmıştır. Yazan: İpek Ceddim

1994 çıkışlı, MicroProse ve Software 2000 ortak üretimi olan Pizza Tycoon’a dair öyküm biraz suçsuz, biraz da komiktir. 10-11 yaşlarındayım. Yanlış hatırlamıyorsam 2 disketten oluşan oyunu kurup bir hevesle açıyorum. Lakin o da ne? Karmakarışık bir şeyler, nereden başlayacağım aşikâr değil…

O periyotta fotokopi halinde çıkmakta olan çiçeği burnunda GameShow mecmuası, o ay Pizza Tycoon’u incelemiş (3. sayıydı), mecmuayı de disketlerle birlikte almıştım. Yazıyı okuyarak Quick Start ile başlıyor, hazır dükkân ve pizzalara konup, mecmuada yazanlardan oyunu biraz öğreniyorum. Fakat sıra 2. dükkânımı açmaya gelince, dükkânın nasıl açılacağına dair en ufak bir fikrim yok. Doğal internet, Youtube falan ne gezer… O vakitlerde şimdiki halimden bile daha utangaç olan ben, mecmuada incelemeyi yazan kişiyi aramaya karar veriyorum. Olağanda asla yapamayacağım şeyi, o gün oyunu oynayabilmek uğruna bir halde yapıyor ve mecmuayı arayarak oyunu inceleyen kişiyi istiyorum telefona (Timur’du ismi yanlış hatırlamıyorsam). 10’lu yaşlara has saçma ince sesimle “Pizza Tycoon’da nasıl dükkân açacağım sanki?” diyorum. Telefonda birkaç saniyelik bir dumur sessizliği yaşandıktan sonra hoş güzel açıklıyor bana karşımdaki kişi (okuyorsa selam ederim, hevesimi kırmadığı için de teşekkür ederim). Not alıyorum anlattıklarını ve restoran zincirim yavaş yavaş büyüyor. Mafya babası olup, yasa dışı eserler alıp satma prosedürüyle milyoner bile oluyorum (bunu da mecmuadan öğrenmiştim). Meczup üzere oynuyor, sıkılınca oyunu siliyor (o vakitler harddisk boyutları malum), canım isteyince tekrar kuruyorum ve bu döngü bu türlü devam ediyor…

PIZZA TYCOON


Çeşit: Strateji
Geliştirici: Software 2000
Yayıncı: MicroProse
Çıkış Tarihi: 1994
Platformlar: Amiga, PC

Bu türlü bir anısı var işte Pizza Tycoon’un bende. Son Jeton sağolsun, hatırlayınca anılarım da canlandı ve yıllar sonra oyunu tekrar kurdum. Hani çocukken sevdiğimiz şeyleri olduğundan daha hoş, abartılı hatırlama üzere bir durum vardır. Bu oyun hakikaten bu kadar uygun miydi, yoksa benim “çocukluk abartım” mıydı diye düşünmüştüm oyunu kurmadan evvel lakin az biraz oynayınca, katiyetle abartı olmadığını fark ettim. O boş pizza hamurunu görünce yaşadığım nostalji hissi, tuhaf bir hüzünle karışık memnunluk… Anlayamazsınız. Çeşit çeşit gereçle pizza yapma özgürlüğü, bir dolu detay, mikro idare özellikleriyle şimdiki stratejilere taş çıkaracak bir oyun bu. O devir resmen yağmur üzere yağan tycoon temalı oyunlar ortasında Theme Hospital’la birlikte favorim olmuştur her vakit.

|Yalnızca pizza yapıp sattığımız bir oyun olduğu yanılgısına düşmeyin. Ortada yiyoruz da!

Eski olmayan oyunlara bile remake-remaster-reröre gelirken, şöyle gerçek klasiklere gelmemesi (Monkey Island serisi, Full Throttle, Day of the Tentacle, Baldur’s Gate ve Planescape Torment’i es geçerek ve o yine imaller için minnettar olarak) nitekim hudut olduğum bir durum. Ha bunun yine yapılmaya falan gereksinimi olduğundan değil, ki yapılacak olsa yenilenecek grafikler dışında en ufak bir dokunuşa muhtaçlığı olmayacak kadar da bütünlüklü bir oyun, lakin yeniden de hoş bir sürpriz olurdu. Tekrar imal olmaz, restoran zinciri kurmaya yönelik yeni bir oyun olur, o da olumlu.

Neden Efsane Oldu?

İNCE DETAYLAR

Detayları şöyle biraz sayayım: Her pizzanın tuz, yağ, acı ve tatlı yüzdelerini görüntülemek, bir pizzanın toplumun hangi kısmına ne derece hitap edeceğini görebilmek, toplumun bölümleri demişken, çocuklar, gençler, beyaz yakalılar, mavi yakalılar, iş adamları ve yaşlılardan oluşan 6 farklı kesim, her kısmın hangi tadı, hatta hangi sebzeyi, eti vs. tercih ettiği bilgisi, dükkânın etrafında oturan kısmın daha çok kimlerden oluştuğuna bakarak buna nazaran strateji oluşturabilmek, sistemli kalite denetimleri olması, makus gereç alınıyorsa ceza yiyebilmek, öbür restoranlara fare vs. ile sabotaj yapabilmek, her kısmın mobilya zevkinin farklı olması… Daha birçok detay var emin olun lakin artık bu kutuya veda edeyim müsaadenizle.

PİZZA YAPMA ÖZGÜRLÜĞÜ

Önünüzde bomboş bir hamur var. Zerzevat, et, meyve, peynir ve baharat kategorilerinden hayli çeşitli materyalleri seçip, istediğinizi rendeleyip, istediğinizi bütün halinde koyabilirsiniz. Oyunun en hoş tarafı bu bahiste büsbütün özgür olmanız. Yalnızca meyveli pizza da yapabilirsiniz, bütün bir ıstakozu olduğu üzere hamurun üstüne koymuş olduğunuz fantastik bir pizza da. Karar sizin, zevk sizin.

TARİFLER

Oyunun kullanım kılavuzunda (GOG versiyonunda pdf formatında geliyor, oyun da 6 dolar bu arada) tam 14 pizza tanımı var. Bu tanımları gerçek hayatta da kullanabileceğiniz üzere menüdeki pizzaların imali için de kullanmanız gerekiyor. Menüde yalnızca kendi yaptığınız pizzalar olursa beşerler restorana gelmiyor, tanımlardaki pizzalardan en az 4’ünü yapmanız lazım yani. Bu da oyunun kopya müdafaa sistemiymiş, o vakitler.

MİKRO İDARE

Pizzaların gereçlerini, fiyat/kalite bakımından değişen marketlerden tek tek almaktan, bu marketlerle kontrat imzalamaya, alınacak çalışanın yeteneklerine dikkat etmekten, sigorta yaptırmaya, farklı dükkânlardan masa, sandalye, dekor yahut halı almaktan, reklam verebilmeye, belediye liderine rüşvet vermekten, mafya babası olabilmeye kadar yapabileceğiniz, müdahale edebileceğiniz, tek tek düşünüp uğraşacağınız (kısacası mikro idare dediğimiz) bir dolu şey mevcut.

KARAKTER PORTRELERİ

İşçinin türlü türlüsü yetmezmiş üzere, telefonla aradığımız bankalar, sigorta şirketleri, emlakçılar da birbirinden renkli. Kimi mumya biçiminde, kiminin başı büsbütün hamam böceğinden oluşuyor, hatta Michael Jackson bile var yahu.

Comments are closed.